Polo aire de España van demasiadas cousas ás que hai que seguir. Seguiles o aire. Van olores, e voos, e sons. E o donaire do aire, xa na fronteira do que non se pode expresar…

        Polo aire, polos aires vai e ven a canción. Hai terras estáticas, mudas: hai terras simplemente berradoras; hai terras expectantes, como se agardasen a chegada dos sons; hai terras case axeonlladas cando a canción –un tiemblo, un fío de melodía- pasa; hai terras onde os cantos se atropelan, triunfantes, múltiples…

        España non é como ningunha destas. A terra de España, as terras de España, altas ou baixas, adentradas ou costeiras, verdes ou secas, ubérrimas ou pobres, cantan de outro  xeito. A su modo…

Federico Muelas